ΟΔΥΣΣΕΙΑ
ΕκπαίδευσηΣεξουαλικότητα

Σεξουαλική αγωγή στα Ελληνικά σχολεία;
Μόνον με έγκριση του κηδεμόνα, αφού πρώτα ενημερωθεί και του χορηγηθεί το υλικό που πρόκειται να διδαχθεί το παιδί του, από την αρχή της σχολικής χρονιάς

Το Υπουργείο Παιδείας, μας έχει συνηθίσει σε αιφνιδιασμούς, προχειρότητες και ανεύθυνους  σχεδιασμούς σε θέματα σχετικά με την σεξουαλικότητα και την διδασκαλία της στα σχολεία. Γι αυτό λοιπόν, ο κάθε γονέας ας γνωρίζει ότι, πέραν της φυσιολογίας και της πρόληψης των σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων, κανείς δεν θα πρέπει να έχει δικαίωμα να διδάξει στο παιδί του σχετικά με την ερωτική ζωή, χωρίς  ο κηδεμόνας να έχει ενημερωθεί, να  έχει δοθεί το διδακτέο υλικό (γραπτό ή οπτικοακουστικό), να το έχει εγκρίνει και να έχει δώσει την πληροφορημένη συγκατάθεσή του. Το ακόλουθο κείμενο από το: https://sexualikiygeia.wordpress.com/ είναι διαφωτιστικό!

Στις 23/5/2018, κατατέθηκε ερώτηση Ερώτηση 42 Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων για  Σεξουαλική αγωγή στα σχολεία με έναρξη από το Δημοτικό. Στην παρέμβασή τους, αναφέρουν μεταξύ άλλων τα εξής:

«…με την απουσία της σεξουαλικής αγωγής, δημιουργείται ένα τεράστιο κενό στην ομαλή ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη του εφήβου, στην πρόληψη σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, στην μελλοντική δημιουργία μιας υγιούς και υπεύθυνης σεξουαλικής συμπεριφοράς. Έτσι, η πληροφόρηση αφήνεται αποκλειστικά και μόνο στην οικογένεια για άτομα παιδικής ηλικίας και στις παρέες συνομηλίκων για άτομα εφηβικής ηλικίας, σύμφωνα με τα ευρήματα ερευνών. Επιπλέον, ένας σημαντικός παράγοντας ενημέρωσης αποτελεί και το διαδίκτυο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ορθολογική και συστηματική ενημέρωση των ενδιαφερομένων.   …Τα αποτελέσματα της ανυπαρξίας σεξουαλικής αγωγής μας τα κοινοποιεί ο λόγος των ειδικών και εν μέρει της στατιστικής. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο αριθμός των αμβλώσεων στην Ελλάδα, παρόλο που τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί, είναι από τους υψηλότερους στην Ευρώπη και στον κόσμο. Υπολογίζεται ότι γίνονται περίπου 150.000 αμβλώσεις ετησίως, ενώ το 25% αυτών αφορά νεαρά κορίτσια κάτω των 16 ετών. Σύμφωνα με τους ειδικούς, τις τελευταίες δεκαετίες, το ηλικιακό όριο έναρξης σεξουαλικών δραστηριοτήτων έχει μειωθεί. Πάνω από τις μισές έφηβες ξεκινούν τη σεξουαλική ζωή πριν τα 17 έτη, ενώ το 73% είχαν κάποιου είδους σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ 14 και 16 ετών.Τα ποσοστά που αφορούν τις αμβλώσεις, αν συνδυαστούν με την αύξηση του ποσοστού μετάδοσης σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, καταδεικνύουν μια σημαντικότατη έλλειψη πληροφόρησης». Ερωτουν τον κ. Υπουργό «σε τι ενέργειες είναι διατεθειμένος να προβεί ώστε:  α. Να καταρτιστεί ένα ενιαίο Αναλυτικό Πρόγραμμα για την σεξουαλική αγωγή στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση; β. Να καταρτιστεί ένα πρόγραμμα επιμόρφωσης όλων των εκπαιδευτικών πάνω στη σεξουαλική αγωγή; γ. Να γίνει μια ευρεία συζήτηση-ενημέρωση σχετικά με όλα τα ζητήματα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης με τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων της χώρας αλλά και ευρύτερα την ελληνική κοινωνία, ώστε ένα τέτοιο εγχείρημα να τύχει της υποστήριξης όλων»

ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ:

Πρώτον, πως διαπιστώνουν την «δημιουργία τεράστιου ψυχοσωματικού κενού στην ομαλή ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη»; 

Δεύτερον, από που συμπεραίνουν  ότι οι απρόβλεπτες εγκυμοσύνες και οι αμβλώσεις οφείλονται στην απουσία σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης; Δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι; 

Συμφωνούμε με την ανάγκη σοβαρής ενημέρωσης, με σεβασμό στην ιδιαιτερότητα κάθε παιδιού, και στις αξιακές, φιλοσοφικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις της οικογένειάς του.  Δεν συμφωνούμε με μαζικού τύπου παρεμβάσεις, δήθεν προληπτικές, γιατί δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν την ιδιαιτερότητα και το επίπεδο κάθε παιδιού: τι μπορεί να καταλάβει, τι μπορεί να αντέξει, τι μπορεί να αποδεχθεί. 

Συμφωνούμε ότι στην Ελλάδα όλο και μειώνεται η ηλικία έναρξης σεξουλικών σχέσεων.  Η πρώιμη έναρξη σεξουαλικής δραστηριότητας δεν είναι επιθυμητή, γι αυτό και παγκοσμίως προτείνεται έναρξη σεξουαλικής επαφής μετά τα 18. Εμείς όμως άλλα ακούμε ότι «διδάσκονται» στα σχολεία (αναφορά ακόμη και σε πρακτικές διαφόρων μεθόδων σεξουαλικής συνεύρεσης). 

Συμφωνούμε ότι ο αριθμός των αμβλώσεων στην Ελλάδα είναι πολύ υψηλός και ξεπερνάει τις 300.000 τον χρόνο.  Δυστυχώς, στα εκπαιδευτικά προγράμματα  οι αναφορές στις αμβλώσεις  σταματούν στην νομική τους κατοχύρωση (πχ  φάκελλος αντισύλληψη της 7ης ΥΠΕ Κρήτης) και δεν περιγράφουν ούτε την διαδικασία, ούτε τις συνέπειες.

Εξακολουθούμε να μην κατανοούμε την βιασύνη. Απ’ ότι φαίνεται, η Ελλάδα της κρίσης διεγείρει σε πολλούς πολιτευόμενους την αναζήτηση λύσεων που άπτονται της σεξουαλικότητας! Δεν εξηγείται διαφορετικά ο καταιγισμός  παρεμβάσεων και νομοθετημάτων, που κατά ένα περίεργο τρόπο, επηρεάζουν άμεσα τις νέες γενιές.

Υπενθυμίζουμε ότι από την Ε’ Δημοτικού διδάσκεται η αναπαραγωγική λειτουργία και η ανατομία του γεννητικού συστήματος, στα πλαίσια του μαθήματος της Φυσικής. Οποιαδήποτε συζήτηση πέραν της ανατομίας και φυσιολογίας της αναπαραγωγικής και ερωτικής ζωής θα πρέπει να προυποθέτει την έγκριση του κηδεμόνα, αφού πρώτα ενημερωθεί και του χορηγηθεί το υλικό που πρόκειται να διδαχθεί το παιδί του. ΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟΘΕΤΗ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΒΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ, (ΟΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ) ΣΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΕΞΟΥΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ. Διαφορετικά, θα ανοίξει ο δρόμος για να διδάξει τον πόνο του και το πάθος του ο κάθε πικραμμένος.

Υπενθυμίζουμε την δυνατότητα εναλλακτικών λύσεων, όπως:

1) Προαιρετικά μαθήματα στο σχολείο εκτός σχολικού ωραρίου
2) Συμβουλευτική βοήθεια προς τους γονείς για να ξεπεράσουν τον δισταγμό τους ή να λύσουν τις δικές τους απορίες και να ενημερώσουν οι ίδιοι τα παιδιά τους.                               

Υπάρχουν αξιόλογοι επιστήμονες που μπορούν να διαμορφώσουν τέτοια εναλλακτικά προγράμματα, λαμβάνοντας υπ ‘όψιν τις ιδιαιτερότητες του Ελληνικού εκπαίδευτικού συστήματος και του Ελληνικού πολιτισμού